تفکر سیستمی رویکردی است که به بررسی مسائل و پدیده‌های پیچیده از طریق تحلیل روابط و تعاملات بین اجزای مختلف یک سیستم می‌پردازد. در این نوع تفکر، به جای تمرکز بر عناصر جداگانه، بر کل سیستم و تأثیرات متقابل آنها توجه می‌شود. هدف تفکر سیستمی، یافتن راه‌حل‌های پایدار برای مشکلات پیچیده است، به‌گونه‌ای که از بروز نتایج ناخواسته جلوگیری شود. این رویکرد در سازمان‌ها اهمیت ویژه‌ای دارد و به مدیران کمک می‌کند تا تأثیر تصمیمات را بر کل سازمان درک کرده و راه‌حل‌هایی پیدا کنند که به بهبود عملکرد و نوآوری منجر شود.